Schijtziek word ik er van....

Ik kom dagelijks op mijn blog, het eerste wat ik dan mag doen is mijn gastenboek legen, alle mogelijke zooi dumpen ze daar. Start ik mijn mailbox..... 48 nieuwe berichten, kan diek eerst ook nog eens mijn mailbox gaan opschonen, daar zit ik echt op te wachten als ik na een dag werken thuis kom.

Je zou toch denken dat ze daar wat aan doen, maar nee hoor. Door dat gezeik heb ik steeds minder motivatie om te bloggen...ben eerst een al een kwartier bezig met mijn blog voordat ik nog eens kan beginnen aan een verhaal, dan is de motivatie al een eind weg.

Nou ja, nu ben ik dan net klaar met opschonen en moet ik zo alweer vertrekken voor een dagje werken 12uur beginnen.

Groet,

C-Dman

Ik voel me goed! Het lijkt wel of alles me toelacht. Voel me prettig. Heb plezier in mijn baan, heb goed contact met vrienden. Momanteel wat meer met mijn 'partner in crime' want die gaat binnenkort weer weg voor een hele poos. Ga weer stappen, heel gezellig, thuis lijkt alles weer aardig op de rails te komen.

Zou het aan de zon liggen dat mensen weer positiever worden? De mensen komen weer uit de donkere winter, weinig licht, alles is dan zo kaal en somber.

Nu lachen de bloemen je tegemoed, tranen in je ogen van alle pollen die rondzweven, je niest je een ongeluk en toch voel je jezelf positief, het voorjaar is er weer. En meer dan in andere jaren kan ik merken dat ikzelf ook positiever wordt van al dit lekkere voorjaarsweer.

Zoals je hier in Zeeland behoort te zeggen: "Heerlijk, ik ga vrijgezel de zomer in, geweldig met al die toeristen". Maar is dat nou wel zo geweldig. Liever wordt je lekekr wakker naast iemand waar je veel om geeft, tenminste ik wel. Natuurlijk ga ik me wel vermaken van de zomer, zou gek zijn als ik dat niet deed.

Ja hoor, laat de zomer maar komen. Heb al informatie over opleidingen/cursussen binnen. Tijd om mijn toekomstplannen verder uit te bouwen en de benodigde papieren te halen....daarna zie ik wel weer.

Groet. C-Dman

Zo...daar ben ik weer na een lange blog-stilte. Zeker wel 2 weken. Het is niet dat in die weken nix is gebeurd, sterker nog, er is genoeg gebeurd.

Zal beginnen met mijn nieuwe baan, weer in de HoReCa. Maar deze keer zit ik goed, lekker op mijn plaats. Niet te stijfjes, gewoon lekker los, maar wel netjes. De keuken is geweldig maar ook zonder poespas. En ik kom makkelijk aan mijn 5 minuten lachen op een dag, de sfeer tussen de collega's is buitengewoon goed.

Heb het heerlijk naar mijn zin, zo erg zlefs dat ik weer fluitend in het rond loop, mijn humeur is 180 graden de andere kant op dan een half jaar geleden, zie het zaakje toch weer zonig in allemaal. Heb mijn race fiets weer uit de motteballen gehald en ben weer fannatiek aan het fietsen, elke dag. Behalve op de zaterdag en zondag. Als ik dan om 12uur moet beginen met werken staat op 8 uur de wekker en zit ik om 8:45ur op de fiets voor een rondje. Da's gezond allemaal en ik kan me er heerlijk in uitleven.

Natuurlijk heb ik nog wel momenten dat het pessimistje in mij naar boven komt, maar dan heb ik nog altijd mijn maatje die mij even een denkbeeldige mep met een maglite geeft en ik ben weer bij mijn positieven.

Ook lekker, en dat kan ik iedereen aanraden.....Kneipp-en....ben helemaal into de douchespullen van Kneipp. Ex-lief weet waar ik het over heb, zij was immer al voor mij met Kneipp. Maar nu ben ik ook helemaal om. Heerlijk, je gaat afgedraaid onder de douche en komt er weer als nieuw vanonder.

Jaja, zo zie je maar weer hoe snel dingen kunnen veranderen. Deze afgelopen 2 weken hebben me echt heel goed gedaan, ben echt weer Mr Positivo himself, "houwe zo" roep ik dan.

Zoals een bourgondiër zou zeggen:"Carpe Diem et Vive la Vie"

Groet C-Dman

Ja, wie heeft dat niet tegenwoordig, iedereen die ik spreek heeft het druk. Ik ook, niet met werken, want bij mijn nieuwe baan ben ik alweer weg. Laten we het erop houden dat er bepaalde punten waren waar ik anders over dacht dan de baas en bazin en dat we hebben besloten om de samenwerking niet langer voort te zetten. Maar nix aan het handje, het is nog vroeg in het seizoen en in de horeca zitten ze te springen om mensen. Vrijdag heb ik weer een sollicitatie, en op zich zie ik dat best wel zitten.

Weer een nieuwe uitdaging, maar ook die ga ik niet uit de weg. Ik kan merken dat de weg omhoog weer in beeld is. Wel kan ik merken dat ik veranderd ben. In zommige zaken ben ik geen "hart"-denker meer maar denk na met mijn hoofd en weeg ik af wat verstandig is of niet. Gisteren wees een goede viendin mij daarop, en ze heeft nog gelijk ook. Tijd om dat weer terug te veranderen, heb altijd alles op gevoel gedaan, wat ik goed vind da's goed, bij twijfel moet je het nog even laten doen.

Nu ik momenteel zonder baan zit ben ik druk bezig in het bedrijf van mijn zwager en mij, eingelijk heb ik tijd om actief daarin bezig te zijn. Vanavond komt de nederlandse en belgse pers, beste wel stressig. we zijn e2 dagen bezig geweest om alles schoon te krijgen, poetsen, soppen, stofzuigen. Maar het resultaat mag er zijn.

Strax nog wat foto's nemen en mijn auto afdoen, alles moet perfect zijn vanavond.

Groet C-Dman

Zo, dat was de zaterdagavond.....tjonge wat een avond/nacht. Er was een feest in mijn woonplaats...en natuurlijk was het hele dorp er, incl. ikke natuurlijk. Als er een feest is in mijn dorp, dan moet je er eigenlijk wel bij zijn. Gelukkig was ik op tijd klaar met werken, toen nog even langs de dansschool en om ongeveer 22uur was ik op het feest.....Ik kan nog wel gaan vertellen hoe gezellig het was, maar eigenlijk moet je er bij zijn geweest om het echt te weten. Ja, het was weer een ouderwets gezellig dorpsfeest.

Gelukkig moet ik vandaag om half 5 beginnen, zodat ik vanmorgen lekker kon uitslapen. Maandag en Dinsdag ben ik lekker vrij...en verder heb ik ook een lekker rooster voor volgende week. Heb het prima naar mijn zin op mijn werk, gezellige collega's, prettige werksfeer en met al die trappen die ik moet lopen doe ik ook nog eens wat aan mijn conditie.....voor mijn benen hoef ik niet naar de sportschool, morgen maar eens kijken voor het stuk boven mijn benen.

Fijne zondag nog allemaal....dit is maar een kort blogje...want eigenlijk heb ik niet zoveel te melden, niet veel beleefd. Oh ja, van de week kan ik weer frans gaan praten....de vriendin van mijn partner in crime is er weer....een weekje......gezellig. Als ik nou vanaaf weer op tijd klaar ben zullen we even bijpraten onder het genot van een glaasje wijn. Ik in z'n frans (om te oefenen), Zij in het engels (ook om te oefenen)

Groet, C-Dman

Vandaag is een dag van emotionele momentjes, waarom...omdat het vandaag de 14de is....de 14de van Maart. Wat is er zo speciaal aan deze dag? Vandaag zou de dag zijn dat exlief en ik 3 jaar samen zouden zijn. Waar denk je zoal aan op zo een dag. Tot nu toe heb ik gedacht hoe snel dingen kunnen veranderen. Het lijkt nog maar gister dat we samen kwamen, dat het uit raakte en dat het weer aan ging. Vandaag ook zeker eraan gedacht aan de keer dat we naar de IKEA gingen om onze smaken te vergelijken, eigenlijk stiekem samen aan de toekomst dachten, samen min of meer ons huis inrichtten. Zo heb ik toen zeker naar de "uitgezochte" kamers gekeken. Ik zag ons al samen in die huiskamer naar de tv kijken met een glaasje wijn erbij. In de keuken samen koken, enz. enz. enz. Zo kan ik nog wel een kwartiertje doorgaan. Waar denk je nog meer aan....nou ik weet zeker dat het vanavond om 20:30 even wat zwaarder word dan de hele dag al is....en ik weet zeker dat ik dan niet naar een pizzaria zal gaan, of trek heb in Italiaans eten.

Misschien klinkt het allemaal nogal zwaar, maar het is wel hoe ik me voel. 3 Jaar relatie is niet nix, het is een mooie tijd geweest met up's en downs. Ik weet ook, het is beter nu zo....niet goed...wel beter. Ben ik dan nog niet over haar heen? Hoor ik sommige mensen zeggen/denken.....Afgelopen zaterdag kreeg ik het antwoord....NEE. Heel simpel nee, ikmerkte het toen ik mezelf geen houding kon geven. Was ik al helemaal met mijn gedachten vrij, dan had ik mezelf een goede houding kunnen aanmeten. Nu was ik onzeker en kwetsbaar, en wat doe ik dan....Masker op, grote bek open en gaan met die banaan.

Nu ben ik een halve week verder, en ik kan aan mezelf merken dat ik er heel erg mee bezig ben. Zeker op zo een dag als vandaag met een grote emotionele stempel.

Ik ga maar weer eens stoppen, het volgende bericht komt vast snel weer.

Groet, C-Dman